| تبليغات | X |
|
درزندگی زخمهایی هست که مثل خوره روح را آهسته ودرانزوا می خوردومی تراشد
|
پرندگانی که به جانب افق رفته اند باز نمی گردند
من در تاریکترین وعمیق ترین نقطه ی زمین هستم
من از سرزمین معیارهای ناشناخته می آیم
من در گریز از سایه ها به سیاهی پناه آورده ام
پرواز را عمودی کن!
من در حصار و ظلمت این دنیای پوشالی می پوسم
